Lauca nationaal park

De vulkaan Jurasi in het Lauca nationaal park in Chili met een Yareta plant op de voorgrond

Het vulkanisch gebied Jurasi met Yareta plant op de voorgrond

Voor landschapsfotografen, die houden van ruige en onherbergzame oer-landschappen in de meest waanzinnige kleuren is het Lauca nationaal park een absoluut hoogtepunt. Ik bezocht dit interessante reservaat meerdere keren om te fotograferen.

Het Parque Nacional Lauca zoals het park in het Spaans wordt genoemd, ligt in het uiterste noordoosten van Chili op de grens met Bolivia. Het park ligt grotendeels boven de 4000 meter op de Altiplano, de hoogvlakte van de Andes.

Desolate vulkaanlandschappen

Het landschap is meest kaal en desolaat en wordt gedomineerd door eindeloze weidse vlaktes. De toppen van vele vulkanen steken hier zo’n 1000-2000 meter bovenuit. De kale hellingen van deze vulkanen zijn vaak uitermate spectaculair en fotogeniek gekleurd. Dit alles maakt het gebied zo aantrekkelijk voor mij als landschapsfotograaf. Omdat het gebied zo hoog ligt ben je constant boven de boomgrens. De karige vegetatie bestaat dan ook vrijwel uitsluitend uit wat lage struikjes en bodembedekkers zoals Punagras.

De ruim 6000 meter hoge vulkaan Guallatiri bij opkomende volle maan.

De vulkaan Guallatiri

Ondanks de grote hoogte ligt er zelfs in de winter maar weinig sneeuw. Het gebied is geen woestijn. Toch valt er maar zo weinig  neerslag dat zelfs de 6000 meter hoge toppen van de vulkanen grotendeels sneeuwvrij zijn. Ook gletsjers zijn vrijwel afwezig.

Deze foto werd gemaakt een kwartiertje na zonsondergang. Tijdens dit blauwe uur krijgt het landschap een karakteristieke paarsblauwe kleur.

De ruim 6000 meter hoge vulkanen Parinacota en Pomerape

Het rijke dierenleven van Lauca

Het dierenleven is opmerkelijk rijk voor zo’n desolaat en hooggelegen gebied. Vooral op de zogenaamde Bofedales vind je heel veel dieren. Een Bofedale is een vochtiger en vaak ook wat moerassige vlakte waar veel planten groeien. Het zijn in feite een soort oases in een woestijn van lava en vulkanische as. Vicuna’s zijn ongetwijfeld de meest markante wilde dieren die je vindt op deze Bofedales. Ik kwam ze echter ook tegen op zo’n 5000 meter hoogte waar voor mijn gevoel toch echt vrijwel niets is te eten. Wat hebben ze daar te zoeken vraag ik me wel eens af.  Daarnaast zag ik altijd wel Viscacha’s en vossen.

Groepje nieuwsgierige Vicuna’s (Vicugna vicugna) op de Bofedal de Parinacota in het Lauca nationaal park

Groepje Vicuna’s

De Bofedales hebben ook een enorme aantrekkingskracht op vogels. Opvallend zijn de vele Ganzen. Verder zag ik veel Andesmeeuwen en Puna Ibissen. Allerlei watervogels bevolken de meertjes en riviertjes.

Paartje Andes ganzen (Chloephaga melanoptera) op de Bofedal de Parinacota in het Lauca nationaal park in het noordoosten van Chili

Paartje Andes ganzen

Voorzichtig met de hoogte in Lauca

Eén van de zaken waar je absoluut rekening mee moet houden als je Lauca bezoekt, is de grote hoogte. Het nationale park ligt zo hoog dat je kans loopt hoogteziek te worden. Tijd nemen om te acclimatiseren is dus een vereiste. Ik zelf kan er goed tegen. Afgezien van een paar dagen kortademigheid, heb ik eigenlijk nooit problemen gehad met de hoogte van 4000 meter. Mijn echtgenote kreeg echter de eerste keer wel symptomen van hoogteziekte. Na een paar dagen rustig aan was het probleem gelukkig verdwenen.

Viscacha (Lagidium viscacia) zit zich in de zon te warmen na een ijzig koude nacht

Viscacha (Lagidium viscacia)

Dit is een ingekorte versie van het artikel dat gepubliceerd werd op Natuurfotografie.nl.

Meer foto’s van de Chileense Altiplano vindt u hier.

This entry was posted in Blog and tagged , , , .

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*